s
• Data: 2026-01-30 • Autor: Urszula Trojanowska-Woźniak
Zawarłem umowę na udział w specjalistycznym szkoleniu prowadzonym przez prywatną instytucję szkoleniową. Umowa została podpisana przeze mnie jako osobę fizyczną, natomiast koszty szkolenia były finansowane przez mojego pracodawcę, na którego wystawiano faktury. Szkolenie trwało kilka miesięcy i zmierzało do zakończenia egzaminami zawodowymi, do których zamierzałem przystąpić zgodnie z harmonogramem.
Podczas jednego z ostatnich zjazdów nie zostałem wpuszczony na zajęcia. Było to poprzedzone rozmową z właścicielem instytucji, w której zadałem pytanie dotyczące materiałów szkoleniowych wykazywanych na fakturach. Reakcja właściciela była emocjonalna i zakończyła się ustnym oświadczeniem, że nie zostanę dopuszczony ani do dalszych zajęć, ani do egzaminu. Nie otrzymałem żadnej decyzji w formie pisemnej, nie wskazano mi też, abym naruszył regulamin lub warunki umowy.
W wyniku tej sytuacji nie mogę ukończyć szkolenia ani przystąpić do egzaminów, co niweczy moje plany zawodowe. Poniosłem również koszty związane z dojazdami i noclegami, a mój pracodawca koszty samego szkolenia. Chcę ustalić, jakie działania prawne mogę podjąć, czy doszło do jednostronnego zerwania umowy oraz czy mogę domagać się zwrotu kosztów i ewentualnego odszkodowania.
.jpg)
W pierwszej kolejności należy wskazać, że instytucja szkoleniowa ma obowiązek realizować zawartą umowę zgodnie z jej treścią. Skoro uczestnik stawił się na zajęcia zgodnie z harmonogramem i uiścił należne opłaty, brak jest podstaw do jednostronnego niedopuszczenia go do udziału w szkoleniu bez formalnej decyzji.
Zgodnie z postanowieniami umowy, wszelkie jej zmiany wymagają zachowania formy pisemnej pod rygorem nieważności. Oznacza to, że ustne oświadczenia dotyczące wykluczenia z zajęć lub niedopuszczenia do egzaminu nie wywołują skutków prawnych.
Zgodnie z art. 78 ustawy kodeks cywilny z dnia 23 kwietnia 1964 roku:
„Do zachowania pisemnej formy czynności prawnej wystarcza złożenie własnoręcznego podpisu na dokumencie obejmującym treść oświadczenia woli. Do zawarcia umowy wystarcza wymiana dokumentów obejmujących treść oświadczeń woli, z których każdy jest podpisany przez jedną ze stron, lub dokumentów, z których każdy obejmuje treść oświadczenia woli jednej ze stron i jest przez nią podpisany.”
Z kolei art. 73 kodeksu cywilnego stanowi:
„Jeżeli ustawa zastrzega dla czynności prawnej formę pisemną, dokumentową albo elektroniczną, czynność dokonana bez zachowania zastrzeżonej formy jest nieważna tylko wtedy, gdy ustawa przewiduje rygor nieważności.”
W konsekwencji wszelkie ustne decyzje dotyczące rozwiązania lub zmiany warunków umowy, jeśli umowa wymaga formy pisemnej, należy uznać za bezskuteczne.
W opisanej sytuacji zasadne jest pisemne wezwanie instytucji szkoleniowej do dalszego wykonywania umowy, w tym dopuszczenia do zajęć oraz egzaminów. Brak reakcji lub odmowa mogą stanowić podstawę do dalszych roszczeń, w tym finansowych.
Niedopuszczenie do zajęć i egzaminu bez pisemnej decyzji narusza postanowienia umowy oraz przepisy kodeksu cywilnego. Ustne oświadczenia instytucji szkoleniowej nie wywołują skutków prawnych, jeśli wymagana jest forma pisemna. Uczestnik szkolenia ma prawo domagać się wykonania umowy lub dochodzić roszczeń związanych z jej niewykonaniem. Kluczowe znaczenie ma podjęcie formalnych, pisemnych działań wobec drugiej strony.
Przykład 1
Uczestnik kursu zawodowego zostaje ustnie poinformowany, że nie może przystąpić do egzaminu końcowego, mimo że opłacił całe szkolenie i spełnił wszystkie warunki regulaminu.
Przykład 2
Szkoła prywatna odmawia dalszego prowadzenia zajęć wobec jednego ze słuchaczy, powołując się na konflikt osobisty, bez wydania pisemnej decyzji o rozwiązaniu umowy.
Przykład 3
Instytucja szkoleniowa jednostronnie zmienia zasady uczestnictwa w kursie, informując o tym jedynie ustnie podczas zajęć, mimo że umowa wymaga formy pisemnej.
Świadczymy porady prawne w sprawach związanych z umowami szkoleniowymi, odpowiedzialnością instytucji edukacyjnych oraz dochodzeniem roszczeń finansowych. Pomagamy również w przygotowaniu pism i reprezentacji w sporach z podmiotami prowadzącymi szkolenia.
1. Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz.U. 1964 nr 16 poz. 93
Nie znalazłeś odpowiedzi na swoje pytania? Opisz nam swoją sprawę wypełniając formularz poniżej ▼▼▼ Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje.
Zapytaj prawnika - porady prawne online
Zapytaj prawnika