• Data: 2026-07-25 • Autor: Angelika Dąbrowska-Kondratowicz
Dziadkowie mogą darować działkę małoletniemu wnukowi. Długi jednego z rodziców co do zasady nie pozwalają komornikowi zająć nieruchomości należącej do dziecka.
Trzeba jednak sprawdzić obciążenia działki, sposób reprezentacji dziecka oraz to, czy darowizna nie krzywdzi wierzycieli samego darczyńcy. W niektórych sytuacjach przed aktem notarialnym konieczna jest zgoda sądu opiekuńczego.
Masz podobny problem prawny?
Opisz sprawę i otrzymaj wycenę porady od prawnika. Samo zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje.
Opisz sprawę prawnikowi ›Wycena zwykle w ciągu 1 godziny • Pracujemy 7 dni w tygodniu
.jpg)
Małoletnie dziecko może być właścicielem nieruchomości. Wiek nie wyłącza zdolności prawnej, dlatego działka może zostać darowana nawet kilkuletniemu wnukowi. Umowa przenosząca własność nieruchomości musi zostać zawarta w formie aktu notarialnego. Notariusz składa również wniosek o wpis dziecka jako właściciela w księdze wieczystej.
Po zawarciu umowy działka wchodzi do odrębnego majątku dziecka. Nie staje się składnikiem majątku wspólnego rodziców ani majątku osobistego któregokolwiek z nich. Rozdzielność majątkowa między rodzicami nie jest warunkiem skuteczności takiej darowizny i nie decyduje o tym, czy nieruchomość dziecka może być objęta egzekucją.
Zgodnie z art. 98 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego rodzice są przedstawicielami ustawowymi dziecka pozostającego pod ich władzą rodzicielską. Jeżeli władza rodzicielska przysługuje obojgu rodzicom, każde z nich może co do zasady działać samodzielnie jako przedstawiciel ustawowy. Jednocześnie darowizna nieruchomości jest istotną sprawą dziecka, dlatego rodzice powinni uzgodnić jej przyjęcie; przy braku porozumienia rozstrzyga sąd opiekuńczy.
Jeżeli darczyńcami są dziadkowie, typowy zakaz reprezentowania dziecka przy czynności między dzieckiem a rodzicem nie występuje. Inaczej należy ocenić sytuację, gdy stroną czynności jest rodzic, jego małżonek albo interes rodzica pozostaje w konflikcie z interesem dziecka. Wtedy trzeba sprawdzić, czy zachodzi wyjątek dotyczący bezpłatnego przysporzenia, czy też konieczne jest ustanowienie reprezentanta dziecka przez sąd.
Art. 101 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego nakazuje rodzicom sprawować zarząd majątkiem dziecka z należytą starannością. Bez zezwolenia sądu opiekuńczego nie mogą oni dokonywać czynności przekraczających zakres zwykłego zarządu ani wyrażać zgody na takie czynności dziecka.
Uchwała pełnego składu Izby Cywilnej Sądu Najwyższego z 30 kwietnia 1977 r., sygn. akt III CZP 73/76, przyjmuje, że rodzice mogą bez zezwolenia sądu nabyć dla małoletniego w drodze darowizny nieruchomość w stanie wolnym od zobowiązań wobec darczyńcy lub osób trzecich. Zasada ta nadal jest stosowana. Oznacza to, że typowa darowizna działki wolnej od hipoteki, polecenia, roszczeń i obowiązków obciążających dziecko zwykle nie wymaga postępowania sądowego.
Ocena zmienia się, gdy przyjęcie nieruchomości może narazić dziecko na odpowiedzialność, wydatki albo realną utratę majątku. Zezwolenie sądu może być potrzebne zwłaszcza wtedy, gdy działka jest obciążona hipoteką, darowizna zawiera polecenie lub obowiązek świadczeń, dziecko ma przejąć dług, na nieruchomości ujawniono roszczenia albo czynność jest częścią bardziej złożonego rozliczenia. Znaczenie mają wartość nieruchomości, zakres obciążeń, przewidywane koszty oraz dobro dziecka.
Postanowienie Sądu Najwyższego z 17 października 2000 r., sygn. akt I CKN 319/00, podkreśla, że o przekroczeniu zwykłego zarządu decyduje ciężar gatunkowy czynności i jej skutki dla majątku małoletniego. W sprawach wątpliwych bezpieczne jest uzyskanie zezwolenia przed podpisaniem aktu. Czynność wymagająca zgody, dokonana bez uprzedniego zezwolenia, może być nieważna i nie da się jej po prostu naprawić późniejszą zgodą sądu.
Masz problem prawny podobny do opisanego w artykule?
Opisz swoją sprawę prawnikowi ›Wycena zwykle w ciągu 1 godziny • Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje
Przed zawarciem umowy należy przeanalizować aktualną treść księgi wieczystej, w szczególności własność, hipoteki, służebności, roszczenia, ostrzeżenia i wzmianki o nierozpoznanych wnioskach. Sam brak wpisu hipoteki nie zawsze wystarcza. Trzeba też ustalić, czy działka jest przedmiotem dzierżawy, sporu, postępowania egzekucyjnego, decyzji ograniczających korzystanie albo zobowiązań niewidocznych w księdze wieczystej.
W akcie powinno być jasno wskazane, że darowizna następuje bez poleceń i zobowiązań po stronie dziecka, jeżeli taka jest rzeczywista wola stron. Należy też ustalić, kto reprezentuje małoletniego, czy oboje rodzice zgadzają się na czynność i czy notariusz wymaga postanowienia sądu opiekuńczego. Gdy zezwolenie jest potrzebne, wniosek składa się przed zawarciem umowy do sądu opiekuńczego właściwego według miejsca zamieszkania dziecka, opisując nieruchomość, warunki darowizny i korzyść dla małoletniego.
Co do zasady nie. Egzekucję prowadzi się z majątku dłużnika, a działka skutecznie darowana dziecku nie należy do zadłużonego rodzica. Rodzic może zarządzać majątkiem dziecka, ale zarząd nie daje mu prawa własności. Sam fakt, że ojciec lub matka ma długi, nie powoduje odpowiedzialności dziecka i nie pozwala wpisać zajęcia do księgi wieczystej nieruchomości należącej wyłącznie do małoletniego.
Wyjątek może wynikać z samej nieruchomości. Jeżeli działka jest obciążona hipoteką zabezpieczającą cudzy dług, wierzyciel hipoteczny może dochodzić zaspokojenia z nieruchomości niezależnie od zmiany właściciela. Dlatego przed przyjęciem darowizny trzeba sprawdzić dział IV księgi wieczystej oraz treść dokumentów stanowiących podstawę wpisów.
Jeżeli komornik omyłkowo skieruje egzekucję do majątku dziecka, konieczne jest szybkie podjęcie obrony procesowej odpowiedniej do rodzaju egzekucji. W praktyce trzeba przedstawić dokument własności, numer księgi wieczystej i akt notarialny, a w razie potrzeby skorzystać ze skargi na czynność komornika lub powództwa osoby trzeciej o zwolnienie przedmiotu spod egzekucji. Właściwy środek i termin zależą od przebiegu konkretnej sprawy.
Trzeba odróżnić długi rodzica od długów darczyńcy. Jeżeli dziadkowie są właścicielami działki i darują ją bezpośrednio wnukowi, wierzyciel zadłużonego rodzica nie może zastosować skargi pauliańskiej tylko dlatego, że rodzic ma egzekucję. Darowizna nie uszczupla bowiem majątku tego rodzica.
Ryzyko powstaje, gdy darczyńca sam jest dłużnikiem albo gdy nieruchomość w rzeczywistości wychodzi z majątku zadłużonego rodzica. Na podstawie art. 527–534 Kodeksu cywilnego wierzyciel może żądać uznania czynności za bezskuteczną wobec niego, jeżeli doszło do pokrzywdzenia wierzycieli. Przy bezpłatnym przysporzeniu wiedza obdarowanego o zamiarze dłużnika nie jest konieczna, a gdy dłużnik był niewypłacalny w chwili darowizny lub stał się niewypłacalny wskutek darowizny, ustawa wprowadza domniemanie świadomości pokrzywdzenia wierzycieli.
Skuteczna skarga pauliańska nie odbiera automatycznie dziecku własności, lecz pozwala konkretnemu wierzycielowi prowadzić egzekucję z przedmiotu, który wyszedł z majątku dłużnika. Roszczenie takie co do zasady wygasa po upływie pięciu lat od daty kwestionowanej czynności. Z tego powodu należy zachować dokumenty pokazujące tytuł własności dziadków, rzeczywisty charakter darowizny i brak przepływu nieruchomości z majątku zadłużonego rodzica.
Zgodnie z art. 102 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego darczyńca może w umowie zastrzec, że przedmiot darowizny nie będzie objęty zarządem sprawowanym przez rodziców. Dziadkowie mogą jednocześnie wyznaczyć zarządcę. Jeżeli wyłączą zarząd rodziców, ale nie wskażą zarządcy, zarząd sprawuje kurator ustanowiony przez sąd opiekuńczy.
Takie zastrzeżenie bywa przydatne, gdy dziadkowie chcą oddzielić bieżące decyzje dotyczące nieruchomości od sytuacji finansowej rodziców. Nie zastępuje ono jednak zgody sądu wymaganej dla czynności przekraczających zwykły zarząd. Sprzedaż działki dziecka, ustanowienie hipoteki albo inne istotne rozporządzenie nieruchomością będzie wymagało odrębnej oceny i zazwyczaj uprzedniego zezwolenia sądu.
Wnuk jest zstępnym dziadków i należy do kręgu osób objętych zwolnieniem przewidzianym w art. 4a ustawy o podatku od spadków i darowizn. Ponieważ darowizna nieruchomości następuje w formie aktu notarialnego, nie składa się odrębnego zgłoszenia SD-Z2 wyłącznie po to, aby skorzystać z tego zwolnienia. Notariusz wykonuje obowiązki płatnika i przekazuje wymagane informacje organom podatkowym.
Zwolnienie podatkowe nie oznacza braku wszystkich kosztów. Należy uwzględnić taksę notarialną, podatek VAT od taksy, opłaty za wypisy oraz opłatę sądową za wpis własności w księdze wieczystej. Ostateczna wysokość kosztów zależy od wartości nieruchomości, liczby wypisów i zakresu czynności notarialnych.
Poniższe sytuacje pokazują, jak obciążenia działki i źródło darowizny wpływają na bezpieczeństwo majątku dziecka.
Dziadkowie są ujawnieni w księdze wieczystej jako właściciele niezadłużonej działki. Darują ją kilkuletniemu wnukowi bez polecenia, służebności i innych obowiązków. Ojciec dziecka ma zaległości kredytowe i prowadzoną egzekucję. Po podpisaniu aktu działka należy wyłącznie do dziecka, dlatego wierzyciele ojca nie mogą prowadzić z niej egzekucji.
Działka dziadków jest obciążona hipoteką zabezpieczającą kredyt. Przeniesienie własności na dziecko nie usuwa hipoteki, więc wierzyciel nadal może dochodzić zaspokojenia z nieruchomości. Przed zawarciem umowy rodzice powinni uzyskać ocenę ryzyka i ustalić, czy konieczne jest zezwolenie sądu opiekuńczego; bezpieczniejszym rozwiązaniem może być wcześniejsze wykreślenie hipoteki.
Zadłużony ojciec daruje swoją działkę dziecku już po wszczęciu egzekucji i wskutek tej czynności nie ma majątku wystarczającego do spłaty wierzycieli. W takiej sytuacji wierzyciel może w ciągu pięciu lat wystąpić ze skargą pauliańską. Małoletniość dziecka ani brak jego wiedzy o zadłużeniu nie wyłączają ochrony wierzyciela przy bezpłatnym przysporzeniu.
Nie. Samo pokrewieństwo nie powoduje odpowiedzialności dziecka za bieżące długi rodzica. Odrębne zasady mogą mieć znaczenie dopiero przy dziedziczeniu po zmarłym rodzicu.
Nie. Przy darowiźnie wolnej od zobowiązań wobec darczyńcy i osób trzecich zgoda co do zasady nie jest wymagana. Każde obciążenie lub dodatkowy obowiązek powinien jednak zostać oceniony indywidualnie.
Każde z rodziców posiadających władzę rodzicielską może zasadniczo reprezentować dziecko samodzielnie, ale przyjęcie nieruchomości jest istotną sprawą dziecka i wymaga zgodnego stanowiska rodziców. Notariusz może oczekiwać udziału lub wyraźnej zgody obojga.
Egzekucja z hipoteki jest możliwa, jeżeli nieruchomość zabezpiecza dany dług, nawet gdy jej właścicielem zostało dziecko. Nie wynika to jednak z samego pokrewieństwa, lecz z obciążenia nieruchomości.
Tak. W umowie darowizny mogą zastrzec, że działka nie będzie objęta zarządem rodziców, i wskazać zarządcę. Gdy zarządca nie zostanie wskazany, sąd opiekuńczy ustanawia kuratora.
Darowizna działki przez dziadków na rzecz małoletniego jest dopuszczalna i może skutecznie oddzielić nieruchomość od długów rodzica. Najważniejsze jest potwierdzenie, że dziadkowie są rzeczywistymi właścicielami, działka nie niesie ryzyk dla dziecka, a warunki umowy nie wymagają uprzedniej zgody sądu. Długi rodzica nie uzasadniają zajęcia majątku dziecka, lecz hipoteka na działce albo darowizna dokonana przez samego dłużnika z pokrzywdzeniem wierzycieli mogą prowadzić do egzekucji z nieruchomości.
Potrzebujesz pomocy w swojej sprawie?
Opisz swoją sprawę prawnikowi ›
Wycena zwykle w ciągu 1 godziny
Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje
1. Ustawa z 25 lutego 1964 r. – Kodeks rodzinny i opiekuńczy, w szczególności art. 97–104: tekst jednolity Dz.U. z 2026 r. poz. 236; zachowany odnośnik do aktu: ISAP.
2. Ustawa z 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny, w szczególności art. 527–534 oraz art. 888–895: tekst jednolity Dz.U. z 2026 r. poz. 795.
3. Ustawa z 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn, w szczególności art. 4a i art. 18: tekst jednolity Dz.U. z 2026 r. poz. 478.
4. Uchwała pełnego składu Izby Cywilnej Sądu Najwyższego z 30 kwietnia 1977 r., sygn. akt III CZP 73/76.
5. Postanowienie Sądu Najwyższego z 17 października 2000 r., sygn. akt I CKN 319/00.
6. Uchwała Sądu Najwyższego z 15 lutego 2019 r., sygn. akt III CZP 85/18: orzeczenie i uzasadnienie.
Nie znalazłeś odpowiedzi na swoje pytania? Opisz nam swoją sprawę wypełniając formularz poniżej ▼▼▼ Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje.
Zapytaj prawnika - porady prawne online
O autorze: Angelika Dąbrowska-Kondratowicz
Radca prawny, absolwentka Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie - pracę magisterską napisała z postępowania karnego. Podczas studiów odbyła praktyki zarówno w prokuraturze, jak i w organach administracji publicznej. Ukończywszy aplikację radcowską, egzamin radcowski zdała w 2014 roku. Systematycznie podnosi swoje kwalifikacje zawodowe, uczestnicząc w szkoleniach i kursach. Od roku 2011 m.in. udziela porad prawnych, specjalizując się w szczególności w prawie rodzinnym, administracyjnym, pomocy społecznej, prawie handlowym, oświatowym oraz w prawie energetycznym.
Potrzebujesz pomocy prawnika?
Opisz sprawę i otrzymaj wycenę porady. Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje.
Zapytaj prawnika ›Wycena zwykle w ciągu 1 godziny
Pracujemy 7 dni w tygodniu
Zapytaj prawnika