s
• Data: 2026-03-23 • Autor: Adam Dąbrowski
Jestem wspólnikiem spółki z ograniczoną odpowiedzialnością i planuję udzielenie jej pożyczki. Przygotowałem projekt umowy i chciałem upewnić się, czy jest on prawidłowy pod względem prawnym i podatkowym. Zastanawiam się również, z jakiego rachunku najlepiej przelać środki – z konta zagranicznego w euro czy z rachunku w Polsce w złotych. Dodatkowo interesuje mnie, jaki poziom oprocentowania pożyczki będzie uznany za rynkowy oraz jakie skutki podatkowe powstaną, jeśli pożyczka będzie nieoprocentowana, zwłaszcza w sytuacji, gdy spółka ponosi stratę podatkową.
.jpg)
Skoro wspólnik nie jest członkiem zarządu, nie jest konieczne uzyskiwanie zgody spółki na zawarcie umowy z członkiem zarządu. Kapitał zakładowy spółki wynosi 425.000 zł, natomiast kwota pożyczki to 50.000 zł, a więc mniej niż dwukrotność kapitału zakładowego, co nie wymaga zgody zgromadzenia wspólników.
Jeżeli wspólnik posiada rachunek bankowy w Polsce, korzystniejsze będzie dokonanie przelewu z tego konta w złotych. Przelewy zagraniczne często wzbudzają zainteresowanie banków z uwagi na przepisy o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu. Dodatkowo wiążą się one z koniecznością przewalutowania środków przy otrzymaniu pożyczki oraz przy jej spłacie.
Teoretycznie oprocentowanie pożyczki może wynosić 0%, jednak w takiej sytuacji po stronie spółki powstaje przychód z tytułu nieodpłatnych świadczeń. Przychodem tym są odsetki, które spółka musiałaby zapłacić, gdyby zawarła umowę pożyczki z niezależnym podmiotem, na przykład z bankiem. Wartość tego przychodu ustala się na podstawie cen rynkowych dla tego rodzaju usług.
Za świadczenia nieodpłatne uznaje się takie świadczenia, które mają wymierny efekt finansowy dla podatnika, przynoszą mu korzyść niedostępną powszechnie dla innych podmiotów oraz nie wiążą się z obowiązkiem świadczenia wzajemnego. Takie rozumienie nieodpłatnego świadczenia zostało przedstawione w wyroku NSA z 12.02.2013 r., sygn. akt II FSK 1246/11.
Okresowe korzystanie z obcego kapitału w sposób nieodpłatny powoduje powstanie korzyści po stronie pożyczkobiorcy. Organy podatkowe konsekwentnie uznają, że nieoprocentowana pożyczka rodzi obowiązek rozpoznania przychodu z nieodpłatnych świadczeń w wysokości odsetek, jakie pożyczkobiorca zapłaciłby na warunkach rynkowych.
Z uchwał NSA z 18 listopada 2002 r. (FPS 9/02) oraz z 16 października 2006 r. (II FPS 1/06) wynika, że z nieodpłatnym świadczeniem mamy do czynienia wtedy, gdy jeden podmiot odnosi korzyść kosztem innego, nie ponosząc żadnych kosztów ani innej formy ekwiwalentu. Nieoprocentowana pożyczka od wspólnika spełnia te przesłanki, niezależnie od powiązań między stronami umowy.
Oprocentowanie pożyczki powinno odpowiadać cenom rynkowym, czyli odsetkom stosowanym przez instytucje zawodowo udzielające pożyczek. Odsetki symboliczne lub niższe od rynkowych również mogą zostać uznane za świadczenie nieodpłatne w części odpowiadającej różnicy pomiędzy oprocentowaniem rynkowym a faktycznie zastosowanym.
Fiskus ma prawo kontrolować każdą operację gospodarczą i w razie istotnych rozbieżności samodzielnie oszacować oprocentowanie według wartości rynkowej. Przepisy nie wskazują dopuszczalnych odchyleń, jednak w praktyce różnice na poziomie 10–20% zwykle nie wzbudzają zainteresowania organów podatkowych.
Dopuszczalne jest ustalenie, że odsetki będą płatne jednorazowo przy zakończeniu umowy pożyczki. Spółka rozpozna wówczas koszt podatkowy z tytułu zapłaconych odsetek lub przychód, jeżeli odsetki nie zostaną zapłacone.
Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT, wartość nieodpłatnych świadczeń stanowi przychód podatkowy. Jednocześnie art. 12 ust. 4 pkt 2 ustawy o CIT stanowi, że do przychodów nie zalicza się kwot naliczonych, lecz nieotrzymanych odsetek od należności, w tym od udzielonych pożyczek. Oznacza to, że odsetki stają się przychodem dopiero w momencie ich faktycznego otrzymania, co potwierdził m.in. NSA w wyrokach z 30 sierpnia 2005 r. (FSK 2025/04) oraz z 21 marca 2017 r. (II FSK 433/15).
Przy pożyczce od początku nieoprocentowanej problemem jest ustalenie momentu uzyskania nieodpłatnego świadczenia. Organy podatkowe przyjmują, że jest to dzień otrzymania pożyczki, ponieważ od tej chwili spółka korzysta z kapitału nieodpłatnie.
Sam przychód nie stanowi jeszcze podstawy opodatkowania. Podstawą jest dochód, czyli przychód pomniejszony o koszty. Jeżeli spółka ponosi stratę podatkową, brak będzie obowiązku zapłaty podatku dochodowego, ponieważ opodatkowaniu podlega wynik całej działalności spółki, a nie pojedyncze źródło przychodu.
Zgodnie z art. 12 ust. 6 i 6a ustawy o CIT, wartość nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych świadczeń ustala się według cen rynkowych stosowanych przy świadczeniu usług tego samego rodzaju, z uwzględnieniem czasu i miejsca udostępnienia. Opodatkowanie odbywa się na zasadach ogólnych – występuje przychód, brak kosztów, a opodatkowaniu podlega dochód całej spółki.
Pożyczka od wspólnika dla spółki z o.o. jest dopuszczalna bez dodatkowych zgód, o ile spełnione są ustawowe warunki. Kluczowe znaczenie ma prawidłowe ustalenie oprocentowania na poziomie rynkowym, aby uniknąć przychodu z nieodpłatnych świadczeń. Nieoprocentowana pożyczka co do zasady generuje przychód podatkowy, jednak nie zawsze prowadzi do obowiązku zapłaty CIT. Każdy przypadek warto analizować indywidualnie, z uwzględnieniem sytuacji finansowej spółki.
Przykład 1
Wspólnik udziela spółce pożyczki w wysokości 100.000 zł z oprocentowaniem równym średniej ofercie bankowej. Spółka nie rozpoznaje przychodu z nieodpłatnych świadczeń, a zapłacone odsetki stanowią dla niej koszt podatkowy.
Przykład 2
Pożyczka od wspólnika jest całkowicie nieoprocentowana. Spółka musi rozpoznać przychód z tytułu nieodpłatnych świadczeń w wysokości rynkowych odsetek, mimo że faktycznie ich nie płaci.
Przykład 3
Spółka otrzymuje nieoprocentowaną pożyczkę, ale w danym roku podatkowym ponosi stratę. Mimo powstania przychodu z nieodpłatnych świadczeń, nie powstaje obowiązek zapłaty podatku dochodowego.
Świadczymy porady prawne w zakresie prawa spółek, podatków oraz umów gospodarczych. Pomagamy bezpiecznie zaplanować transakcje między wspólnikami a spółkami oraz ocenić ich skutki podatkowe.
1. Ustawa z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych - Dz.U. 1992 nr 21 poz. 86
2. Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 luty 2013 r., sygn. akt II FSK 1246/11
Nie znalazłeś odpowiedzi na swoje pytania? Opisz nam swoją sprawę wypełniając formularz poniżej ▼▼▼ Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje.
Zapytaj prawnika - porady prawne online
Zapytaj prawnika